Σαν πέρσι!

 

Λάβαμε

 

Η πρώτη Μαΐου δεν είναι αργία είναι ημέρα μνήμης και αγώνα 

Αυτήν την περίοδο που διανύουμε ο αγώνας που δόθηκε στο Σικάγο το 1886 μοιάζει πιο σημαντικός από ποτέ. Η πανδημία Covid-19 που πλήττει ολόκληρο τον κόσμο φανέρωσε με τον πιο σκληρό τρόπο την βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε. Οι κοινωνικές και ταξικές ανισότητες οξύνθηκαν ακόμη περισσότερο και για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι, σ’ αυτόν τον κόσμο, το κέρδος έχει μεγαλύτερη αξία από την ίδια την ζωή. Με τον εγκλεισμό και την απαγόρευση να είναι η νέα κανονικότητα, τα εργασιακά κεκτημένα των προηγούμενων ετών καταργούνται στην πράξη‧ απολύσεις, ελαστικοποιημένα ωράρια, ελάχιστη ή καμία προστασία εργαζομένων, επιβαρυμένες εργασιακές συνθήκες, υποχρεωτική τηλεργασία, κλπ. Η κρατική στήριξη προς εργαζόμενα άτομα είναι ελάχιστη, ενώ προς τα περιθωριοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας -άνεργα, άστεγα, χωρίς ασφάλεια, χωρίς χαρτιά, κ.α.- άφαντη. Αποκορύφωμα αυτής της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα αποτελεί το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που προβλέπει κατάργηση του 8ωρου, επιτήρηση με κάρτες εργασίας, αύξηση των υπερωριών, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, υποχρεωτική εγγραφή συνδικαλιστικών οργανώσεων, ηλεκτρονική ψηφοφορία για την πραγματοποίηση απεργίας, κ.α.. 

Όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα της σύγχρονης καπιταλιστικής δυστοπίας. Την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι μένουν χωρίς δουλειά και άλλοι εξαθλιώνονται δουλεύοντας, οι πλούσιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν στις πλάτες των εκμεταλλευμένων. Την ώρα που δεν έχει γίνει καμία βελτίωση των ιατροφαρμακευτικών συστημάτων, προσλαμβάνονται περισσότεροι μπάτσοι για να εφαρμόσουν τα ακραία μέτρα αυτών των κρατικών πολιτικών. Την ώρα που τα καμπ των μεταναστ(ρι)ών βρίσκονται σε αυστηρά λοκντάουν με πρόφαση τον κορωνοϊό, τα συμβόλαια για νέες υποδομές δεν έχουν ακυρωθεί. Την ώρα που οι εργάτ(ρι)ες δεν μπορούν να πάνε πουθενά αλλού πέρα από την δουλειά και το σπίτι, οι προνομιούχοι έχουν την δυνατότητα να μετακινηθούν όπου επιθυμούν. 

Για αυτό και σήμερα είναι σημαντικότερο από ποτέ να συνεχίσουμε να παλεύουμε για τα αυτά που μας αναλογούν. Να εντείνουμε τον αγώνα μας ενάντια στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό σύστημα και το κράτος. Δεν έχουμε, πλέον, την δυνατότητα να παραβλέπουμε την ρίζα του προβλήματος‧ πρέπει να το αντιμετωπίσουμε μια και καλή. Όχι για τους λίγους, αλλά για τους πολλούς. Με εκείνους που έχουν οδηγηθεί στα περιθώρια της κοινωνικής σφαίρας. Εκείνους  έχουν γίνει αόρατoι -οι φτωχοί, οι πεινασμένοι, οι άστεγες, οι έγχρωμοι, οι μετανάστες, τα LGBTQI+ άτομα, οι εθνοτικές μειονότητες, οι φυλακισμένες, οι ανάπηροι, οι εκτοπισμένες.

Μόνη λύση για την χειραφέτηση των ζωών μας από τα δεσμά της μισθωτής εργασίας είναι ο συνεχής και αδιαμεσολάβητος αγώνας από τα κάτω, η οργάνωση στα σωματεία βάσης, η απεργία. Η μόνη μας επιλογή είναι η ριζική αλλαγή αυτού του κόσμου και η οικοδόμηση ενός νέου στις στάχτες του παλιού. Για την δημιουργία μιας κοινωνίας αλληλεγγύης  κι ελευθερίας. 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ

 

Κατάληψη στο Μπίνειο
Μάιος 2021

The First of May Is Not A Holiday, It Is A Day of Struggle and Remembrance 

 

During this era, the struggle given in Chicago in 1886 is more important than ever. The Covid-19 pandemic that is hitting the whole world has revealed in the hardest way the brutality of the capitalist system in which we live in. Social and class inequalities have been sharpened even more and once again it was proved that, in this world, profit has more value than life. With the isolation and restriction of movement as the new norm, the labor rights gained in the past are being abolished; lay-offs, extended working hours, minimum or no attention to safety standards, worsened working conditions, forced remote working, etc. State support to workers is minimum, while for the marginalized of the society -unemployed, homeless, people without insurance, without papers, etc.- does not matter at all. The pinnacle moment of this attack on labor rights, is the new work bill that provides the abolishment of 8-hours-work day, surveillance through work cards, abolishment of Sunday Holiday, obligatory registration to state agencies of trade unions, electronic voting within unions which makes it harder to strike, etc.

This is how a modern capitalist dystopia looks like. While thousands are losing their jobs over night and others are forced to work beyond their limits, the rich continue to get richer over the backs of the exploited. While no improvements have been made over the healthcare systems, more police officers have been hired to execute the extreme measures of these state policies. While refugee camps are being under strict lockdowns with the excuse of Covid, no infrastructure contracts of new camps have yet been canceled. While the workers are unable to travel anywhere else between their work and their home, the privileged can move as they please. 

That is why today it is more important than ever to continue to fight together and to intensify our struggle against the neo-liberal capitalist system and the state. We can no longer afford looking away from the root of the problem; we must face it to get rid of it once and for all. Not for the few, but for the many. With those who have been thrown to the margins of the social sphere. Those who have been forcefully made invisible – the poor, the hungry, the homeless, people of color, the migrants, the LGBTQI+ community, the ethnic minorities, the incarcerated, the disabled, the dispossessed.

The only solution to emancipate our lives from the chains of employment is the continuous and unmediated struggle from the ground-up, through self-organized unions and strike. Our only option is the radical change of this world and to build a new one. To create a society of solidarity and freedom.

 

FOR THE SELF-ORGANIZATION OF THE WORKING CLASS

AGAINST STATE AND WORKING SLAVERY – AGAINST THE DEVALUATION OF OUR LIVES

COMMON STRUGGLE OF MIGRANTS AND LOCALS

 

Squat of Binio
May 2021

Oxygen (4) - podcast

 

Φράγμα Τσικνιά

Τα όσα διαβάζουμε αυτές τις μέρες για το φαραωνικό, εν πολλοίς άχρηστο και τελικά περιβαλλοντολογικά επιζήμιο έργο του φράγματος Τσικνιά μας υπενθυμίζουν τα βασικά: Πράσινη ανάπτυξη, πράσινα άλογα, μάσα, ρεμούλες, μίζες, καταστροφή, αυτός είναι ο πολιτισμός τους!

Μιλάμε για ένα έργο για το οποίο ήταν αρνητική η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου το 2016 και ότι ήταν αρνητική και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που είχε τεράστιο κόστος και χτύπησε το καμπανάκι ώστε οι αιρετοί να σταματήσουν να ασχολούνται με φαραωνικά έργα που κοστίζουν εκατομμύρια και φέρουν επιπτώσεις και να υλοποιήσουν έργα μικρότερης κλίμακας στη βάση και των επιστημονικών μελετών, καθώς λύσεις υπάρχουν και βέβαια δεν είναι τόσο κοστοβόρες, το οποίο είχε ξεκινήσει με αρδευτικό σκοπό, αλλά και καθώς δεν μπορούσε να βρεθεί χρηματοδότηση (κόστος 80-90 εκατ ευρώ) άλλαξε κατεύθυνση και παρουσιάστηκε ότι γίνεται για την υδροδότηση της πόλης της Μυτιλήνης. Χαρακτηριστικό είναι ότι για να δικαιολογηθεί το έργο είχε υπολογιστεί αύξηση του πληθυσμού του νησιού στους 130.000 κατοίκους, ενώ όλοι ξέρουμε ότι είχαμε έχουμε μείωση του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες. 

Αντιγράφουμε από www.stonisi.gr :

Πρόκειται για ένα έργο που εάν ποτέ γίνει θα κοστίσει πάνω από 80 εκατομμύρια ευρώ με αμφίβολη χρήση (δεν είναι σίγουρο εάν θα γεμίσει ποτέ το φράγμα με νερό), αμφίβολη σκοπιμότητα (υπάρχουν αυξημένες ανάγκες ύδρευσης της Λέσβου;), αντίθετο με τη λογική του σχεδίου διαχείρισής υδατικών πόρων Βορείου Αιγαίου».

Πρόκειται για ένα έργο με μεγάλα τεχνικά ζητήματα (καθώς βρίσκεται σε σεισμογενή περιοχή που έχει δώσει στο παρελθόν σεισμούς μεγέθους πάνω από 6 ρίχτερ) αλλά και μεγάλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθώς ο χείμαρρος Τσικνιάς αποτελεί τον μεγαλύτερο παροχέα νερού στους υγροτόπους της Καλλονής τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους υγροτόπους στο Αιγαίο. 

Παράλληλα, η περιοχή αυτή είναι πολύ σημαντική περιοχή για τα πουλιά, πόλος έλξης χιλιάδων ορνιθοπαρατηρητών (birdwatchers) οι οποίοι ενισχύουν ιδιαίτερα και την τοπική οικονομία. Μία ενδεχόμενη επίπτωση θα έχει και άμεσο αντίκτυπο στον οικοτουρισμό της περιοχής. Τέλος σημαντικό ερώτημα αποτελούν επιπτώσεις του φράγματος στο ευαίσθητο οικοσύστημα του κόλπου της Καλλονής με τα ονομαστά πανελλαδικώς αλιεύματα από την αλλαγή της ισορροπίας των υδάτων γεγονός που έχει κάνει τους αρμόδιους επιστήμονες αλλά και τους αλιείς του κόλπου της Καλλονής να είναι αρνητικοί στην κατασκευή του.

105fm: Αυτοοργανωμένο ραδιόφωνο στη Μυτιλήνη.

 Ραδιόφωνο: 

Εξαιρετικό κι αειθαλές μέσο μετάδοσης νοημάτων και περιεχομένων. Χρησιμοποιήθηκε και συνεχίζει να χρησιμοποιείται ξεπερνώντας τον ίδιο το χρόνο, αφομοιώνοντας τις τεχνολογικές εξελίξεις. Υπήρξε και υπάρχει ως το κουράγιο και η ανακούφιση πληθυσμών υπό πίεση. Υπήρξε και το αντίθετο. Πάντως εξακολουθεί να είναι αξεπέραστο. Σαν τα βιβλία. Ή τα κουτάλια. Ή τα πηρούνια. Είναι ήχος που μπορεί να δημιουργήσει εικόνες. 

Έχει  μια αίγλη ιστορική. Και μια σημαίνουσα χρησιμότητα, σήμερα όπως και ΠΑΝΤΑ στο διάβα του χρόνου.

Οι κοινότητες εφευρίσκουν τα μέσα τους, οι κοινότητες δουλεύουν συλλογικά, οι κοινότητες χρησιμοποιούν την εμπειρία. Μια τέτοια κοινότητα βγαίνει προς τα έξω:

Τσεκάρετε την πολυσυλλεκτική ραδιοφωνική ανάληψη στη Μυτιλήνη. 

Κυκλοφορεί

Τον περασμένο Γενάρη αναφερθήκαμε στην ιστορία του κομμουνιστή μετανάστη Σταύρου Κουτόβα (Steve Katovis) ο οποίος δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1930. Ανακαλύψαμε μια μπροσούρα που γράφτηκε γι αυτόν ένα χρόνο μετά, το 1931, από συντρόφους του. Το μεταφράσαμε και κυκλοφορεί. Σε ψηφιακή μορφή σ' αυτό το ιστολόγιο. Σε περίπτωση που θέλετε την έντυπη μορφή του, υπάρχει στο βιβλιοπωλείο book and art καθώς και στη βιβλιοθήκη του Μπινείου.

"Το κείμενο αυτό μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε από το Κλάξον (άτακτο έντυπο δρόμου στη Μυτιλήνη) τον Μάρτιο του 2021.Γράφτηκε στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του1931, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Κομμουνιστή, συνδικαλιστή, μετανάστη Σταύρου Κουτόβα, στις 24 Ιανουαρίου του 1930.Το Κλάξον προσπάθησε να μεταφέρει το πνεύμα του κειμένου όπως το έγραψαν οι σύντροφοι του Κουτόβα το 1931. Το πνεύμα της εποχής". Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης.

Επαυξημένοι στρατιώτες (reloaded)

Θυμάστε μια ανάρτησή μας για τους "επαυξημένους στρατιώτες" και τα διάφορα που είχαν εγκριθεί στη Γαλλία σε σχέση με τον εξοπλισμό τους κι άλλα τέτοια high tec? Αν όχι, ρίξτε μια ματιά εδώ και πάμε παρακάτω.

μαθαίνουμε λοιπόν για μια συμφωνία μαμούθ μεταξύ microsoft και του στρατού των ΗΠΑ. Τι αφορά; Αφορά τα εξής: Η Microsoft ανακοίνωσε ότι έκλεισε συμφωνία με τον Στρατό των ΗΠΑ για την προμήθεια συσκευών επαυξημένης πραγματικότητας (augmented reality) που θα φορούν οι Αμερικανοί στρατιώτες στο κεφάλι τους. Οι συσκευές βασίζονται στο προϊόν της HoloLens και θα υποστηρίζονται από τις υπολογιστικές υπηρεσίες «νέφους» Azure της ίδιας αμερικανικής εταιρείας.Οι νέες συσκευές κεφαλής που θα φορούν οι στρατιώτες τόσο στην εκπαίδευση όσο και στη μάχη, οι οποίες θα κατασκευασθούν στις ΗΠΑ, θα τους επιτρέπουν να έχουν καλύτερη επίγνωση του πεδίου (θερμική όραση, νυχτερινή όραση κ.ά.), καθώς επίσης βελτιωμένη ανταλλαγή πληροφοριών και δυνατότητες λήψης αποφάσεων επί τόπου. Στην ουσία οι συσκευές επαυξημένης πραγματικότητας θα παρουσιάζουν μπροστά στα μάτια του χρήστη τους το πού πρέπει να κατευθυνθεί, τι θα συναντήσει μπροστά του, ποιά είναι η μορφολογία του εδάφους, δίνοντάς του έτσι τη δυνατότητα να «βλέπει» υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και υπό βροχή ή μέσα από καπνό, μέχρι και πίσω από γωνίες! Υπολογίζεται ότι θα παραχθούν περισσότερες από 120.000 τέτοιες ατομικές στρατιωτικές συσκευές επαυξημένης πραγματικότητας, οι οποίες θα διαθέτουν και ειδικούς αισθητήρες που θα βοηθούν τους στρατιώτες να στοχεύουν καλύτερα τον αντίπαλο. Το συμβόλαιο – μαμούθ μπορεί να φθάσει τα 21,9 δισεκατομμύρια δολάρια σε βάθος δεκαετίας, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και τους «New York Times». Εδώ και δύο χρόνια η Microsoft εργάστηκε μαζί με τον Στρατό για τη δοκιμή ενός ολοκληρωμένου συστήματος επαυξημένης πραγματικότητας με την ονομασία IVAS (Integrated Visual Augmentation System).

Είναι γνωστό ότι οι σκοτωμοί στα video games δεν δημιουργούν τύψες. Έτσι δεν είναι; Το γεγονός ότι αυτή η συμφωνία έχει φέρει αναταράξεις στους κόλπους της microsoft δεδομένου ότι κάποιοι εργαζόμενοί της δεν συμφωνούν με τέτοια προγράμματα δεν νομίζουμε ότι θα αλλάξει το σχεδιασμό. Έχει ξαναγίνει άλλωστε. Στην google.

Πάρτε κι ένα video: